ΑΝ ΜΗΜΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΛΑΜΒΑΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΤΣΙΓΓΑΝΩΝ

Σαν Κοινωνία πέφτουμε από τα σύννεφα κάθε φορά που διαβάζουμε για ένα περιστατικό από την Κοινωνία των Τσιγγάνων, των συνανθρώπων μας που όλοι αντιπαθούμε αλλά σαν Κοινωνία δεν κάνουμε κάτι ουσιαστικό για να βελτιώσουμε την ζωή τους.
Αν ήμουν Κυβέρνηση θα λάμβανα τα εξής μέτρα για να σπάσει ο φαύλος κύκλος στην Κοινωνία των Τσιγγάνων:
Να καθιερωθεί σύστημα επιδότησης της εκπαίδευσης των παιδιών τους. Κάθε οικογένεια θα λαμβάνει επίδομα για τα παιδιά της υπό την προϋπόθεση ότι αυτά θα παρακολουθούν μαθήματα στο Σχολείο. Κανένα άλλο επίδομα, ούτε πολυτεκνικό ούτε τίποτα.

Το Σχολείο θα οργανώνεται μέσα στους καταυλισμούς, δεν θα είναι το συμβατικό σχολείο. Θα γίνονται μαθήματα σε κύκλους των τριών μηνών για κάθε τάξη του Δημοτικού έως το Γυμνάσιο. Κάθε μήνα θα υπάρχουν εξετάσεις και με βάση αυτές θα λαμβάνει η οικογένεια το επίδομα για το παιδί (αν έχει επιτυχία το παιδί, που σημαίνει ότι παρακολουθεί τα μαθήματα).
Αν μια οικογένεια μετακομίσει (γεγονός σύνηθες στους Τσιγγάνους) το παιδί θα μπορεί να συνεχίσει τον κύκλο σπουδών σε άλλο καταυλισμό.
Οι δάσκαλοι θα είναι εξωτερικοί, οι ίδιοι δάσκαλοι που διδάσκουν στα σχολεία των παιδιών μας.
Με τον τρόπο αυτό το παιδί θα είναι και πάλι πηγή εσόδου για την οικογένεια, όχι όμως μέσω της εκμετάλλευσης (φανάρια κλπ) αλλά μέσω της μόρφωσης του. Φυσικά και δεν συμφωνώ στην γενική διέα της προσόδου από τα παιδιά αλλά εδώ αντιμετωπίζουμε μια ειδική περίπτωση και από το κακό επιλέγω το λιγότερο κακό.
Για να λάβει το επίδομα η οικογένεια θα πρέπει το παιδί να μορφωθεί. Αλλά υπό τις δικές τους συνθήκες και όχι σε ένα κανονικό σχολείο όπου τα παιδιά των τσιγγάνων χλευάζονται ή δεν μπορούν να παρακολουθήσουν λόγω διαφορετικών ρυθμών.