Αν ήμουν Κυβέρνηση θα αποποινικοποιούσα την επιχειρηματικότητα και θα διευκόλυνα σημαντικά την δεύτερη ευκαιρία στους τίμιους επιχειρηματίες που έπεσαν έξω

Αν ήμουν Κυβέρνηση θα αποποινικοποιούσα την επιχειρηματικότητα και θα διευκόλυνα σημαντικά την δεύτερη ευκαιρία στους τίμιους επιχειρηματίες που έπεσαν έξω

Το πρόβλημα της δεύτερης ευκαιρίας στους τίμιους επιχειρηματίες που απέτυχαν είναι σήμερα αξεπέραστο. Στην Ελλάδα υπάρχει ποινικοποίηση της επιχειρηματικής αποτυχίας. Αν κάποιος πέσει έξω, απόλυτα φυσιολογικό φαινόμενο στο επιχειρείν, η Κοινωνία των θεωρεί αυτομάτως απατεώνα. Το αντίθετο από ότι συμβαίνει στα νοικοκυριά για τα οποία η Πολιτεία προστρέχει, όταν αυτά πέφτουν έξω οικονομικά, να τα βοηθήσει να ορθοποδήσουν (βλ. Νόμος Κατσέλη, κούρεμα δανείων κλπ).

ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

1. σύμφωνα με μελέτη της ICAP (Ιούνιος 2013) 9 στις 10 βιομηχανίες έτοιμες να πτωχεύσουν. Τα ανάλογα ισχύουν και για τεράστιο αριθμό μικρομεσαίων επιχειρήσεων που έως πρόσφατα απασχολούσαν και απασχολούν το 98% των εργαζομένων. Ειδικά για τις μικρές επιχειρήσεις η πτώχευση δεν γίνεται με ορατούς όρους, η επιχείρηση κλείνει και μένουν τα χρέη. Δεν καταγράφεται ως πτώχευση.

2. πτωχευτικό δίκαιο υπάρχει μόνο για μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις, το γνωστό Άρθρο 99, το οποίο όμως είναι εκτός πραγματικότητας.

3. Είναι αδιανόητο να χειρίζονται το θέμα της δεύτερης επιχειρηματικής ευκαιρίας (πτωχευτική διαδικασία) αποκλειστικά οι νομικοί του Υπουργείου Δικαιοσύνης και όχι το Υπουργείο Ανάπτυξης. Ανατρέξτε σε απαντήσεις του Υπουργείου Ανάπτυξης για το άρθρο 99 και θα το διαπιστώσετε. Σε ερώτηση του Μίμη Ανδρουλάκη στην Βουλή ο Υπουργός Δικαιοσύνης μιλάει για δεύτερη ευκαιρία «σε υγιείς επιχειρήσεις»!!! Ποια υγιής επιχείρηση θέλει δεύτερη ευκαιρία?

4. Η πολιτική παραγωγής νέων επιχειρηματιών είναι λιγότερο αποδοτική συγκριτικά με την πολιτική της δεύτερης ευκαιρίας στους τίμιους επιχειρηματίες που απέτυχαν την πρώτη ή την δεύτερη φορά

5. Η νομοθεσία της πτώχευσης έχει να ισορροπήσει δυο αντικρουόμενα συμφέροντα. Το συμφέρον των πιστωτών από την μια και από την άλλη το περιβάλλον που θα ευνοήσει τον επιχειρηματία να αναλάβει ρίσκο και να ξεκινήσει μια νέα επιχείρηση

6. είναι ανύπαρκτο το νομικό πλαίσιο για πτώχευση μικρών επιχειρήσεων

7. Η Ανάκαμψη και η Ανάπτυξη θέλει εργοδότες που θα αναλάβουν το ρίσκο των νέων θέσεων εργασίας

8. η Συντριπτική πλειοψηφία των έμπειρων εργοδοτών είναι πλέον εκτός αγοράς με αδυναμία συνέχισης, αφού λόγω πτώχευσης αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα εμπόδια

9. αν περιμένουμε άμεσα νέες θέσεις εργασίας από εργαζόμενους που θα γίνουν εργοδότες, «καθαροί» εργοδότες που δεν «μολύνθηκαν» από την κρίση, νέους εργοδότες, πολυεθνικές τα αποτελέσματα θα είναι πολύ φτωχά για το άμεσο μέλλον

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

1. σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την λεγόμενη «δεύτερη ευκαιρία» μόλις το 4%-6% των πτωχεύσεων είναι δόλιες

2. οι επιχειρηματίες που έπεσαν έξω, οι οποίοι «κουβαλάνε» τεράστια συσσωρευμένη εμπειρία, προτιμούν να συνεχίσουν με νέα επιχείρηση παρά ως υπάλληλοι

3. οι περισσότεροι επιχειρηματίες που έπεσαν έξω διστάζουν να ξεκινήσουν εξαιτίας του στίγματος του αποτυχημένου και των διακρίσεων που υφίστανται στην συνέχεια

4. η δυσκολία για την δεύτερη ευκαιρία (το στίγμα του αποτυχημένου) αποθαρρύνει πάρα πολλούς μελλοντικούς επιχειρηματίες να ξεκινήσουν μια νέα επιχείρηση

5. η έρευνα δείχνει ότι οι επιχειρηματίες που παίρνουν δεύτερη ευκαιρία, αφού απέτυχαν, προσφέρουν περισσότερες θέσεις εργασίας και πωλήσεις ταχύτερα από ότι οι νέοι επιχειρηματίες

Η ΠΡΟΤΑΣΗ

1. Με ταχύτατες ενέργειες να διαχωρίζονται αυτοί που πτώχευσαν τίμια από τους άτιμους επιχειρηματίες

2. δημιουργία Επιτροπών σε κάθε Νομό οι οποίες θα διαχειριστούν άμεσα τα αιτήματα της δεύτερης ευκαιρίας. Στις Επιτροπές συμμετέχουν οπωσδήποτε δυο μέλη από Επιμελητήρια. Αυτές οι Επιτροπές θα διαχωρίζουν τους τίμιους που απέτυχαν από τους πονηρούς.

3. Πρόσκληση στους επιχειρηματίες που ατύχησαν για ενδιαφέρον νέων επενδύσεων. Καταθέτουν πλήρη φάκελο με τις υποχρεώσεις τους, την περιουσία τους, την περιουσία των συγγενών πρώτου βαθμού, το επιχειρηματικό τους σχέδιο

4. Συμφωνία «ασυλίας», χωρίς παραγραφή των χρεών τους προς το Δημόσιο, τα Ταμεία, τις Τράπεζες. Η «ασυλία» αφορά και την αναγκαστική είσπραξη των χρεών αλλά και τα ποινικά ζητήματα που συνοδεύουν τα χρέη.

5. Ενδεχόμενο κούρεμα των χρεών προς τις Τράπεζες.

6. Συμφωνία για αποπληρωμή των χρεών με βάση τις επιδόσεις του μέλλοντος. Μερίδιο 10%-20% των μελλοντικών κερδών (ανάλογα την επιχείρηση) θα πηγαίνει προς αποπληρωμή των χρεών.

7. ευνοϊκότερη μεταχείριση του επιχειρηματία αν συμφωνηθεί (και διαπιστωθεί στην πράξη) διανομή μέρους των κερδών στους εργαζόμενους της επιχείρησης

8. Υποχρεωτική υποστήριξη-έλεγχος προόδου των επιχειρηματιών από εμπειρογνώμονες μέσω των Επιμελητηρίων. Στα Επιμελητήρια που θα συμμετέχουν δημιουργούνται ομάδες επίβλεψης στις οποίες συμμετέχουν και φοιτητές από Σχολές με αντικείμενο σχετικό με επιχειρηματικότητα.

9. στόχοι νέων θέσεων εργασίας. Για κίνητρο αύξησης των θέσεων το ταχύτερο δυνατό θα δοθεί μπόνους μείωσης των χρεών του επιχειρηματία προς το Δημόσιο, αν επιτευχθούν οι στόχοι. Είναι προτιμότερο να εισπράξει λιγότερα χρήματα το Δημόσιο (πχ πληρωμή χρεών χωρίς προσαυξήσεις) και σαν αντιπαροχή να δοθούν άμεσα περισσότερες νέες θέσεις εργασίας.

10. Η πρόσβαση στην χρηματοδότηση θα πρέπει να μην διακρίνει αρνητικά αυτούς που πτωχεύσαν μεν αλλά δεν είναι δόλιοι