Αν ήμουν Κυβέρνηση θα φρόντιζα για την βελτίωση της ζωής των συνταξιούχων με διαφορετική διαχείριση των καταναλωτικών τους αναγκών και τις αναγκών στέγασης ως μια μεγάλη ομάδα

Αν ήμουν Κυβέρνηση θα φρόντιζα για την βελτίωση της ζωής των συνταξιούχων με διαφορετική διαχείριση των καταναλωτικών τους αναγκών και τις αναγκών στέγασης ως μια μεγάλη ομάδα

Ένα μεγάλο πρόβλημα γενικά κάθε ασφαλιστικού συστήματος είναι ότι ο εργαζόμενος δεν «βλέπει» την ώρα συνταξιοδότησης κοντά του με αποτέλεσμα αδιαφορεί για την ασφάλισή του ή υποκύπτει εύκολα στο δέλεαρ του εργοδότη περισσότερα στο χέρι αλλά όχι ασφάλιση. Πρόταση είναι να καθιερωθεί ένα σύστημα όπου ανά δεκαετία εργασιακού βίου να κρατάει ζωντανή την έννοια του εργαζομένου για τη σύνταξη. Να ενημερώνεται για παράδειγμα ότι με τα έως τώρα στοιχεία του η σύνταξή του θα είναι τόσο και αν προσπαθήσει περισσότερο ή καταβάλει περισσότερα θα φτάσει εκεί.

 Το πρόβλημα που καλείται να λύσει η κοινωνία με τη διαχείριση του ασφαλιστικού ζητήματος είναι πώς θα ζήσουνε οι άνθρωποι που ξεπερνάνε το όριο της παραγωγικής ηλικίας.

Με απλά λόγια πως κάποια εκατομμύρια άνθρωποι θα φάνε, θα διασκεδάσουν, θα μείνουν σε σπίτι. Η πρακτική σήμερα είναι ότι η πολιτεία προσπαθεί να εξασφαλίσει σύνταξη στους συνταξιούχους και από εκεί και πέρα ο κάθε ένας κάνει το δικό του κουμάντο, δηλαδή προσπαθεί να διαμορφώσει τις δαπάνες του ανάλογα. Είναι διαφορετικά λοιπόν για αυτόν που έχει δικό του σπίτι και διαφορετικά για αυτόν που δεν έχει. Διαφορετικά για αυτόν που ζει στην επαρχία και είναι η ζωή πιο φθηνή και διαφορετικά για αυτόν που ζει στην Αθήνα και είναι πιο ακριβά.

Θα μπορούσε πιθανόν η πολιτεία να γίνει «αγοραστής» για λογαριασμό των συνταξιούχων. Να κάνει ειδικές συμφωνίες με επιχειρήσεις ώστε οι συνταξιούχοι να ψωνίζουν φθηνότερα. Να ενδιαφέρεται όχι μόνο για το πόσα θα τους δώσει αλλά και πόσο θα κοστίσει σε αυτούς η κατανάλωση. Η λύση είναι διαδομένη σε άλλες κατηγορίες καταναλωτών και το μόνο που χρειάζεται είναι μια κάρτα στον συνταξιούχο, ένα πλαφόν κατανάλωσης και συμφωνίες με εμπορικά καταστήματα και εταιρείες παροχής υπηρεσιών.

Επίσης για το θέμα της στέγασής τους αφού γίνουν συνταξιούχοι θα μπορούσε η πολιτεία να αρχίσει ένα πλάνο στέγασης με οικίες των 80 τετραγωνικών μέτρων τις οποίες θα διαθέτει δωρεάν στους συνταξιούχους που δεν έχουν δικό τους σπίτι. Τα σπίτια αυτά θα ανήκουν για πάντα στο κράτος. Αναλαμβάνοντας την κατασκευή και συντήρηση των σπιτιών αυτών σε τιμές που θα πετύχει ιδιαίτερα χαμηλότερες από την υποτιθέμενη κατασκευή σπιτιού από ιδιώτη θα απαλλάξει τους συνταξιούχους από σημαντικό κόστος ενώ ταυτόχρονα θα κατέχει πάγια σημαντικής αξίας. Θα μπορούσαν αυτές οι χιλιάδες κατοικίες να φτιαχτούν με χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα και μακροπρόθεσμη αποπληρωμή. Εντός του πλαισίου των οικισμών αυτών θα μπορούσε η πολιτεία να αναπτύξει κάθε τι απαραίτητο για να κάνει τους συνταξιούχους παραγωγικούς